نگاهت را ندزد از منتو ای رویای پوشالیپرشان گشته ی دردمدر این دنیای تو خالیشبی از غصه و حسرتتورا من آرزو کردمنگاهی خسته از ماتمبه راه پیش روکردمنگاهم را نمیبینیصدایم را ولی بشنوبیا تا فرصتی داریمدوباره بشکفیم از نوملالی نیست ای دنیاکه تو انبوهی از دردیبه درد خویش میخندمتوبا قلبم چه ها کردیشعر از:صباهرزندی + نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۹/۳۰ ساعت 20:40 توسط صباهرزندی  | 

روزی اگر نبودم،مرا با عطر گلهای نرگس به یاد آور...به جای من عطر خاک باران خورده را نفس بکش...وبرای گلها ترانه ی امید بخوان